โค้งอ่าวคู่ วิวเอกลักษณ์แห่งเกาะพีพี ขณะที่คนส่วนใหญ่มีด้านมืดและด้านสว่าง ทะเลก็มีด้านกราดเกรี้ยวบ้าคลั่งและด้านสงบสวยงาม ยามทะเลบ้าคลั่ง(ช่วงมรสุม) เราไม่คิดแม้จะกล้ำกรายเข้าไปเฉียดเคียง แต่ยามทะเลสงบสดสวย(หมดมรสุม)เราถวิลหามันใจแทบขาด ยิ่งเป็นเกาะที่ถูกยกให้เป็นสวรรค์กลางแจ้งของคนรักทะเลอย่าง“เกาะพีพี”แห่งอันดามัน(ทะเลกระบี่) มันยิ่งชวนวิจิตรเพริศแพร้วมากขึ้น     ปากถ้ำไวกิ้ง   มนต์พีพีเล ราวชั่วโมงกว่าจากท่าเรือคลองจิหลาด กระบี่ ภาพของหมู่เกาะพีพีกลางอันดามันค่อยๆเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นเรือเบนหัวเข้าสู่เกาะพีพีดอน แหล่งชุมชนสำคัญในหมู่เกาะแห่งนี้ “ตะลอนเที่ยว” หลังนำข้าวของเก็บเข้าที่พัก เราก็ไม่รีรอออกตะลอนทัวร์ในทันที แต่เป้าหมายช่วงแรกของทริปนี้ไม่ได้อยู่ที่เกาะพีพีดอน หากแต่อยู่ที่“เกาะพีพีเล”ที่อยู่ใกล้ๆกัน เกาะพีพีเล แม้เต็มไปด้วยหินปูนและหน้าผาสูงชัน แต่ไม่น่าเชื่อว่าเกาะแห่งนี้จะเต็มไปด้วยนับเป็นจุดน่าสนใจมากหลาย นับเป็นเกาะเพื่อการท่องเที่ยวโดยแท้     อ่าวมาหยา สำหรับจุดแรกที่เราแวะชมก็คือปากถ้ำไวกิ้ง ที่ภายในมีภาพเขียนสีสมัยประวัติศาสตร์ แต่เราไม่ได้เข้าชมเนื่องจากเขาเปิดเป็นบางโอกาส เพราะนี่เป็นเขตสัมปานนกนางแอ่น งานนี้จึงทำได้เพียงล่องเรือเฉียดๆดูนั่งร้านไม้ไผ่ที่ปากถ้ำต่างๆเท่านั้น พ้นจากถ้ำไวกิ้งมา เรือแล่นลุยคลื่นเลียบเคียงหน้าผาหินปูนเข้าสู่เวิ้งอ่าวโค้งคลื่นลมสงบเงียบ ซึ่งนี่คือ“อ่าวมาหยา” อันลือลั่น เพราะโด่งดังมาจากหนังเรื่อง The Beach ที่ก็สมราคาความดัง เพราะอ่าวมาหยานั้นงดงามนัก น้ำทะเลสวยใสพลิ้วไหวไปตามระลอกคลื่นแผ่วเบา บางช่วงเห็นปลาแหวกว่ายดูเพลินตา มีหาดทรายขาวสะอาดเนียนนุ่มเท้าเข้ากับเทือกเขาหินปูนที่ขึ้นหยึกหยัก ตีวงโอบกอดอ่าวมาหยาไว้ให้นักท่องเที่ยวรุ่นแล้วรุ่นเล่าเดินทางมาสัมผัส       บนอ่าวมาหยาไม่มีที่พักมีแต่หน่วยพิทักษ์อุทยานฯ แต่มีห้องน้ำไว้ให้นักท่องเที่ยวปลดปล่อยทุกข์ รวมถึงป้ายเตือนภัยสึนามิที่เราหวังว่าสึนามิอ่าได้กล้ำกรายมาเยือนที่นี่อีกตลอดกาลเลย [...]

น้ำสวย ทะเลใส  น่าไปเที่ยวจัง